Koolstofstaalplaten en gegalvaniseerde staalplaten zijn twee soorten staalplaten die veel worden gebruikt in industriële productie en het dagelijks leven. Ze zijn nauw met elkaar verbonden (gagalvaniseerde staalplaten zijn meestal gebaseerd op koolstofstaalplaten), maar verschillen aanzienlijk in materiaalsamenstelling, prestatiekenmerken en toepassingsscenario's. Hieronder volgt een gedetailleerde introductie op basis van kerndefinities, classificaties, kenmerken en toepassingen:
Koolstofstaalplaat
Een koolstofstaalplaat is een type staalplaat dat gewalst is uit koolstofstaal. De belangrijkste componenten zijn ijzer en koolstof, en het bevat ook kleine hoeveelheden onzuiverheden zoals mangaan, silicium, zwavel en fosfor. Het bevat geen bewust toegevoegde gelegeerde elementen (of het gehalte aan gelegeerde elementen is uiterst laag). Het is betaalbaar en beschikt over basisprestaties. Het is het meest fundamentele en wijdverspreide type staalplaat.
Kernclassificatie
Op basis van koolstofgehalte kunnen ze worden ingedeeld in koolstofarme staalplaten (koolstofgehalte ≤0,25%, zoals Q195, Q235), staalplaten met gemiddeld koolstofgehalte (koolstofgehalte 0,25%-0,6%, zoals nr. 45 staal) en koolstofrijke staalplaten (koolstofgehalte > 0,6%, zoals nr. 65 staal). Hoe hoger het koolstofgehalte, hoe hoger de hardheid en sterkte van de staalplaat, maar des te slechter de taaiheid en lasbaarheid.
Afhankelijk van het productieproces omvat het warmgewalste koolstofstaalplaten en koudgewalste koolstofstaalplaten. Warmgewalste platen hebben een oxidehuid op het oppervlak en relatief lage precisie, maar hebben goede ductiliteit en lage kosten. Koudgewalste staalplaten hebben een glad oppervlak, nauwkeurige afmetingen en hogere hardheid, waardoor ze geschikt zijn voor toepassingen met hoge eisen aan uiterlijk en precisie.
Kernkenmerken: De voordelen zijn dat het materiaal gemakkelijk verkrijgbaar is, goedkoop is en een goede verwerkingsprestatie heeft. Het kan op diverse manieren worden bewerkt, zoals zagen, lassen, buigen en ponsen. Koolstofarme staalplaten hebben uitstekende taaiheid en lasbaarheid, terwijl staalplaten met middelhoge en hoge koolstofgehalte een hoge sterkte en goede slijtvastheid hebben. Het nadeel is dat het extreem slechte corrosieweerstand heeft en in vochtige en buitenomgevingen gemakkelijk oxideert en roest, wat extra roestwerende behandeling vereist (zoals schilderen of spuiten).
Typische toepassingen: Koolstofarme staalplaten worden vaak gebruikt in staalconstructies voor gebouwen, mechanische steunen, apparatuurbases, autokarossen, gewone containers, enz. Staalplaten met middelhoge koolstofgehalte worden gebruikt voor mechanische onderdelen, tandwielen, assen, drijfstangen, enz. Hoge-koolstof staalplaten worden gebruikt in snijgereedschappen, veren, slijtvaste voeringen, enz.
Galvaniseerd Blad
Gegalvaniseerd staalblad is een type staalplaat dat wordt gemaakt door een laag zink aan te brengen op het oppervlak van koolstofstaalplaat (koudgewalst of warmgewalst plaat) via het thermisch verzinken of elektrolytisch verzinken. De belangrijkste functie hiervan is het verbeteren van de corrosiebestendigheid van het basismateriaal en het verlengen van de levensduur door middel van de zinklaag.
Kernclassificatie
Op basis van het verzinkproces: Warmverzinkt plaatstaal (staalcoils worden ondergedompeld in gesmolten zink, waardoor een dikke en gelijkmatige zinklaag ontstaat met sterke hechting en uitstekende corrosiebestendigheid); Elektrogegalvaniseerd staalblad (er wordt door elektrolyse een dunne en dichte zinklaag aangebracht, met een hoge oppervlakteglans en goede precisie, maar de corrosiebestendigheid is iets minder dan die van warmverzinkt staal).
Op basis van de oppervlaktestaat kan het worden ingedeeld in gewone zinkbloemplaten, kleine zinkbloemplaten, zinkbloemvrije platen, enz. Daarbij is het oppervlak van zinkbloemvrije platen vlakker en beter geschikt voor verdere coating- en folietoepassingsprocessen.
Kernkenmerken: Het voordeel is de sterke corrosieweerstand. De zinklaag kan een "sacrificiale anode" vormen voor bescherming. Zelfs als de zinklaag gedeeltelijk beschadigd is, kan deze nog steeds voorkomen dat het basismateriaal roest. Het combineert de basissterkte en bewerkbaarheid van koolstofstaalplaten, en sommige gegalvaniseerde platen behouden nog steeds een relatief goede oppervlakteafwerking. Het nadeel is dat de kosten hoger zijn dan die van gewone koolstofstaalplaten. De zinklaag is gevoelig voor oxidatie en uitval in hoge-temperatuur omgevingen. Tijdens het lassen moet aandacht worden besteed aan de bescherming van de zinklaag om de vorming van zinkrook te voorkomen.
Typische toepassingen: Gezinkte platen voor warmdompelgalvanisatie worden vaak gebruikt in buiteninstallaties (zoals vangrails, reclameborden, staalconstructiefabrieken), auto-onderstellen, huishoudelijke apparatuurbehuizingen, landbouwmachines, enz. Elektrogelaktrodeerde staalplaten worden gebruikt in toepassingen met hoge eisen aan oppervlakte-afwijkingen, zoals interne onderdelen van huishoudelijke apparaten, behuizingen van elektronische apparatuur, accessoires van precisie-instrumenten en hulpstukken voor voedselverpakkingen.
EN
